Sözlerin en doğrusu Allah'ın kelamı, yolların en hayırlısı Muhammed Aleyhisselam'ın yoludur. Dinde her sonradan çıkarılan şey bidattir.Her bidat sapıklıktır ve her sapıklık da cehennemdedir (Muslim no: 867)

Duâ

Duâ

Darussune Kitapları

Öne Çıkan Yayın

Âlimler Hakkında Dengesiz Tutumlar

Bazı kimseler ilim ehlinin bazı muhalefetlerine dair yaptığım uyarılardan dolayı şahsıma karşı saldırgan bir tutum içine girmişlerdir. Ben...

Daru's-Sunne Ders Programı


Çarşamba
Saat 19:00 Şeytanın Akidevî Tuzakları
Saat 20:00 el-Câddetu'l-Beydâ Şerhi

Cumartesi
Saat 19:00 Yâkûtetu'l-Mesânid Şerhi
Saat: 20:00 Sahih Tefsir Şerhi



27 Eylül 2015 Pazar

Bâtılda İnat Eden Tekdir Edilir


"Bâtıl, sahibine reddedilir ve batıl işleyene reddiye verilir. Hatta inat ederse ona ifadeler sertleştirilir. Hatta o kimse hocası bile olsa ve sünnete muhalefet edip bid’ate destek oluyorsa, ilim talebesinin ona sert sözler izhar etmesi gerekir. Şeyhlerimizin – bu zamandaki İslam şeyhlerimizin – sözlerini silmeye çalışanlar, ya onları hakkıyla tanımıyorlar ya da onların sözlerini bilmiyorlar! Kimisi de eksik kaldığı için bizzat bu sözleri göremez. Onları okutan kişiler bunları okumaktan engelliyor. Bazen de ona okutan kimse ilminin azlığından dolayı kusur gösterip bunlara bakmıyor. Eğer sapmış bir kimseyse de böyle şeyleri okumaz. Eğer cahil ise bunları nasıl görsün? Bu konu Şeyhimiz Abdulaziz b. Baz rahimehullah’a sorulmuştu. Fetvalarında kayıtlı. Talebenin hocasına karşı çıkması ve ona sertlik göstermesi, eğer hatırlattığında inad ederse açıktan inkar etmesi, sözü sertleştirmesi ve dönmesi umuduyla ona hecr uygulaması (darılması) gerektiğini haber vermişti."
Muhammed el-Medhâlî


Şeyh Rebi el-Medhali şöyle demiştir:
“Nasihati reddetmekten veya yaptığım bir hata ya da benden sadır olan bir bâtılı savunmaktan Allah’a sığınırım. Şüphesiz bu çirkin üslup ancak fesat, kibir, inat ehlinin ve kendisine hatırlatma yapılınca öğüt almayan kimselerin yoludur.  Bu çirkin sıfattan Allah’a sığınırım.”

Meclislerin Keffareti

Meclislerin Keffareti
"Subhâneka'llâhumme ve bihamdik ve eşhedu en lâ ilâhe illâ ente estağfiruke ve etûbu ileyk" (Taberani 10/164, el-Elbânî Sahîhu'l-Câmi (4487)