Sözlerin en doğrusu Allah'ın kelamı, yolların en hayırlısı Muhammed Aleyhisselam'ın yoludur. Dinde her sonradan çıkarılan şey bidattir.Her bidat sapıklıktır ve her sapıklık da cehennemdedir (Muslim no: 867)

Duâ

Duâ

Darussune Kitapları

Öne Çıkan Yayın

Âlimler Hakkında Dengesiz Tutumlar

Bazı kimseler ilim ehlinin bazı muhalefetlerine dair yaptığım uyarılardan dolayı şahsıma karşı saldırgan bir tutum içine girmişlerdir. Ben...

Daru's-Sunne Ders Programı


Çarşamba
Saat 19:00 Şeytanın Akidevî Tuzakları
Saat 20:00 el-Câddetu'l-Beydâ Şerhi

Cumartesi
Saat 19:00 Yâkûtetu'l-Mesânid Şerhi
Saat: 20:00 Sahih Tefsir Şerhi



28 Haziran 2017 Çarşamba

Namazda İmam ile Cemaatin Niyetlerinin Farklı Olması


Soru: “İkindi namazını kılan imamın arkasında öğle namazını kıldık. Bazı insanlar geldiler ve bizi tenkid ettiler. Biz de tenkitlerine dair onlardan delil istedik. Delil getiremediler ve onlar bizden delil istediler. Lakin biz işittiğimiz, fakat Nebî sallallahu aleyhi ve sellem’den sabit olup olmadığını bilmediğimiz bir hadisten başkasını bilmiyorduk. Bu hadise göre Muaz b. Cebel radiyallahu anh Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile beraber mescidinde namaz kıldıktan sonra mahallesine dönüp kardeşlerine namazı kıldırırdı. Eğer sabit ise bu hadisten dolayı imam ile cemaatin niyetlerinin farklı oluşlarının Nebî sallallahu aleyhi ve sellem zamanında meydana geldiği görüşündeyiz. Bu meselede sizin görüşünüz nedir?

Şeyh Muqbil b. Hadî rahimehullah’ın cevabı: “Bu inşaallah caizdir. Hadis sahihtir, hatta muttefakun aleyhtir. En sahih hadislerdendir. Sahihu Muslim’de korku namazının şekilleri hakkında başka bir hadis daha vardır. Nebî sallallahu aleyhi ve sellem bir cemaate iki rekat kıldırmış, sonra selam vermiş, sonra diğer bir cemaate iki rekat kıldırmıştır. Bu, cemaat ile imamın niyetlerinin farklı olabileceğine delildir. İnşaallah bu meşrudur, bunda bir sakınca yoktur.”
Şeyh Mukbil'in Kurratu'l-Ayn Fi Ecvibeti Kaidi'l-Alâbî adlı risalesinden tercüme eden: Ebu Muaz

Meclislerin Keffareti

Meclislerin Keffareti
"Subhâneka'llâhumme ve bihamdik ve eşhedu en lâ ilâhe illâ ente estağfiruke ve etûbu ileyk" (Taberani 10/164, el-Elbânî Sahîhu'l-Câmi (4487)